Cao-acties gemeenten, provincies en waterschappen  

De vakbonden ondersteunen deze acties in de eerste plaats door jou en je collega’s op te roepen om allemaal mee te doen aan de acties. Want: hoe groter de opkomst, hoe groter het effect. Daarvoor zetten we alle mogelijke middelen in. En de vakbond zorgt ervoor dat de eisen helder zijn voor iedereen, ook voor de werkgevers en de media. Maar de vakbond biedt ook juridische en praktische hulp. Een actie moet officieel aangezegd worden aan de werkgever, actiecomités ontvangen draaiboeken en we verspreiden actiematerialen.

Daarnaast je kunt aanspraak maken op een vakbondsuitkering, onder bepaalde voorwaarden (zie: ‘Heb ik recht op loon of een stakingsuitkering’). Dit soort zaken regelt de vakbond. En het belangrijkste: zodra de werkgever weer bereid is om te praten, gaat de vakbond met ze aan tafel om voor jou een goede cao af te sluiten.

Als je deelneemt aan een staking, heb je geen recht op loon. Ben je lid van een organiserende vakbond, dan kun je onder bepaalde voorwaarden aanspraak maken op een stakingsuitkering van de vakbond. Vakcentrales hebben onderlinge afspraken over de hoogte van de  stakingsuitkering.

Als je nog geen lid bent van een vakbond, maar tijdens een stakingsactie besluit lid te worden, heb je recht op een aangepaste (lagere) stakingsuitkering. Je  verplicht je dan wel ten minste een jaar lid te blijven van de vakbond.

Een wilde staking is een collectieve actie die niet is georganiseerd door een erkende vakbond. Dat betekent dat je niet automatisch beschermd bent tegen ontslag. Een rechter zal dat moeten toetsen. Deelnemers aan een wilde staking kunnen dus individueel aansprakelijk worden gesteld en lopen daarom een verhoogd ontslagrisico.

Nee, als je niet bent aangesloten bij een vakbond die de staking organiseert, heb je niet dezelfde rechtsbescherming. Op grond van je arbeidsovereenkomst moet je werken, je moet je namelijk ‘in beginsel opstellen als werkwillige’.

Als je nu niets doet, verandert er de komende jaren niets aan onder andere jouw loon. Dat betekent dat je, als het aan de werkgevers ligt, in elk geval geen enkele procent erbij krijgt en dus aan koopkracht verliest. Immers, de inflatie wordt ook niet gecompenseerd. De verwachting is zelfs dat het niet om twee jaar bevriezing van de lonen gaat, maar zelfs om vier of nog meer jaren.

Vanaf 2012 krijgen de gemeenten en provincies namelijk de klappen van de crisis te verwerken. Als je nu niets doet, ga je er dus jarenlang op achteruit in koopkracht, en dat is niet wat je wilt. Nu is de kans om van je te laten horen! Doe mee aan de acties en neem je collega’s mee. Maak je met z’n allen sterk voor koopkracht én werk.