45-plussers in de crisis

Afgelopen zaterdag stond er een interview met Joop Linthorst, baas van het UWV in de krant. Hij werd geïnterviewd over de crisis en wat de gevolgen voor de arbeidsmarkt zijn.
Volgens hem moeten werknemers zich flexibel opstellen. Hij schetst een beeld dat niet vrolijk maakt. Iedere maand komen er tienduizend werklozen bij en het wordt steeds moeilijker om een baan te vinden. En dat geldt voor iedereen. De meeste mensen met een flexcontract zijn er bij reorganisaties al als eerste eruit gegaan. Nu zijn de werknemers met een vast contract aan de beurt. En zeker voor ouderen is het moeilijk een baan te vinden.

Hij vindt dan ook dat de 45-plusser maar genoegen moet nemen met een lager loon. Ga maar minder verdienen lijkt mij wel erg makkelijk gezegd.

Een aantal jaren geleden is de maximale uitkeringsduur voor de WW van vijf jaar teruggebracht naar maximaal 38 maanden. De FNV heeft hiermee toen ingestemd omdat we daarmee fors verslechteringen voor jongeren van ons af hebben gehouden. Jongeren tot 27 jaar zouden helemaal geen WW meer krijgen. Dat was toen een moedig besluit van de FNV, één waar ik toen en nu volledig achter sta.

Maar wat zien we vervolgens? Door de crisis raken steeds meer mensen werkloos. Nog steeds is het voor ouderen erg moeilijk om aan de slag te komen. Vaak nemen ze al genoegen met een verslechtering van hun arbeidsvoorwaarden. Want er valt niet altijd zoveel te kiezen. Als de Bijstand in zicht komt, is de keuze gauw gemaakt.

Het Kabinet gaat 35 miljard bezuinigen. Volgens Linthorst zal de sociale zekerheid niet buiten deze operatie blijven, dat vrees ik ook. Ik maak mij hier grote zorgen om omdat de rekening wel heel gemakkelijk bij de werknemers wordt gelegd. Als het aan het kabinet ligt krijgen we later AOW en bouwen we minder pensioen op. Nu ook nog de WW en een lager loon? Ik mis de voorstellen om echt iets te doen aan de arbeidsmarktpositie van ouderen. Er moet veel meer geïnvesteerd worden in hun loopbaan. De afgelopen jaren is hier niets van terecht gekomen.

Uit onderzoek blijkt ook dat werkgevers niet op oudere werknemers zitten te wachten. De verwachting is dat de positie van de werkloze 45-plusser steeds moeilijker wordt. Zijn of haar kansen op de arbeidsmarkt zijn niet rooskleurig. Bij langdurige werkloosheid ligt de bijstand dan snel op de loer. Deze groep verdient extra aandacht.

Laat ik helder zijn. Ik ben het met Linthorst eens dat er veel meer in (oudere) werknemers moet worden geïnvesteerd. Graag zelfs. Maar het valt mij op dat het altijd mensen zijn die het goed gaat, die weten hoe laagopgeleide en/of oudere werknemers zich moeten opstellen. Flexibiliteit lijkt een soort mantra geworden.

Ik zou graag over de plannen van het Kabinet met betrekking tot de WW en de AOW een referendum onder (potentiële) vakbondsleden houden, net zoals Minister Eurlings doet over het rekeningrijden. Wedden dat blijkt dat hier geen draagvlak voor is?

Terug naar de nieuwslijst