Nieuws  

Zware beroepen

Vorige week was ik in Den Haag bij de hoorzitting over zware beroepen. Ik heb aangegeven dat veel beroepen (ook) psychisch zwaar zijn.

Zoals jullie weten, wil het kabinet de AOW leeftijd verhogen naar 67 jaar. Voor zware beroepen wil een meerderheid van de Tweede Kamer het mogelijk maken eerder met AOW te gaan. Niemand weet alleen hoe je bepaalt wat een zwaar beroep is. Kortom, een lastige discussie. Eentje die helemaal niet nodig is wanneer het kabinet eens serieus zou kijken naar het alternatief van de FNV voor de verhoging van de AOW leeftijd.

Volgens minister Donner zouden alleen fysiek zware beroepen voor de regeling zware beroepen in aanmerking moeten komen. Ik weet dat in de sectoren van Abvakabo FNV de zwaarte van een functie in veel gevallen met name door psychische druk bepaalt wordt. Agressie, confrontatie met leven en dood en bedreigingen zorgen er voor dat veel werknemers in bijvoorbeeld de zorg, bij de brandweer en in het onderwijs arbeidsongeschikt worden. Ik heb de leden van de Tweede Kamer er tijdens de hoorzitting dan ook op gewezen binnen een regeling voor zware beroepen ook aandacht voor psychische belasting te hebben.

Donner is van mening dat mensen die een zwaar beroep uit oefenen na 30 jaar maar iets anders  - minder zwaar werk -  moeten gaan doen. Dat klinkt leuk het werkt niet, zo leert de ervaring. Zo bestaat er bij de brandweer al een aantal jaren de mogelijkheid om brandweermannen na 20 jaar zwaar werk een andere functie binnen de gemeente aan te bieden. Uit een evaluatieonderzoek blijkt hier niets van terecht te komen. De ideeën van Donner blijken in de praktijk onuitvoerbaar.

Ik hoop dat de leden van de Tweede Kamer goed naar mij geluisterd hebben, anders kunnen we komende jaren nog veel ellende verwachten voor mensen die voor ons klaar staan in nood en bij ziekte.

Bij de hoorzitting heb ik ook aandacht gevraagd voor de bijzondere positie van werknemers in de Sociale Werkvoorziening. De levensverwachting van deze werknemers is vele jaren korter dan dat van de gemiddelde Nederlander. Een verhoging van de AOW leeftijd naar 67 jaar betekent voor werknemers in de SW dat ze in veel gevallen nooit met pensioen zullen gaan, maar moeten doorwerken tot ze er letterlijk bij neervallen. Als ik me dat besef, vraag ik me echt af waar we in Nederland met elkaar naar toe willen.

Terug naar de nieuwslijst

12 reacties
Printen

Reacties

Andre

4 februari 2010, 13:42
 

Nee, volhouden tot 67 gaat niet lukken.

Tot 65 ook niet trouwens. Dat laatste juist doordat de vakbond het ouderenbeleid voor 55+ dit jaar heeft laten vallen. Waar zijn jullie mee bezig?? Slaapdiensten blijven draaien tot mijn 65-ste..?
Onregelmatig blijven werken, leuk, maar tot mijn 65-ste? En dan heb ik het nog niet over de plannen van de overheid!
Zie je al een opa met moeilijk opvoedbare kinderen werken, Zie je al een opa dit soort kinderen als het nodig is, hen fysiek begrenzen.
Een volle case-load is nu al te vol. En zeker niet alleen voor mij. Als er iemand ziek is kun je weer op komen draven. Vele, vele overuren, structureel tot gevolg. Ik werk al parttime, maar wordt net zo vlot als een full-timer ingezet.
Dagen van 11 uur achtereen zijn heel gewoon. En als je dan een crisis hebt wordt het nog later.
En moeten mensen -ouderen- uit de softe sector nu ineens zelf hard gaan onderhandelen met de werkgever....
Het overheidsbeleid is niet goed, dat van de vakbond nog minder!
AOW=Alle Ouderen Werken!

Yoehie

31 januari 2010, 20:19
 

In de huidige geprivatiseerde bedrijven wordt je GEK. Het werk is veel te zwaar en ingewikkeld geworden. Waarom alles privatiseren? De klanten hebben het nog zwaarder. Zo'n 15 jaar terug, toen er nog geen gsm's bestonden moest ik een noodtelefoontje plegen en wat blij dat ik een telefooncel zag. Het was er echter een van Telfort terwijl ik alleen een KPN telefoonkaart had. Ik kon dus niet bellen. Bedankt overheid voor het privatiseren. Kijk ook naar Haiti, de hulpverlening is een puinhoop omdat de verschillende zorginstanties daar hebben geleerd elkaar tegen te werken en beconcurreren ipv samenwerken. Bedankt MacWorld, voor het solidariteitsgevoel. Kijk ook naar de postmarkt, het is dermate inefficient met 10 verschillende postbedrijven langs dezelfde huizen te lopen, fietsen en gassen dat dit werk niet is vol te houden tot je 67e, ook niet met een parttime contract. Het binnenwerk gebeurt machinaal, je moet straks 5 uur per dag over straat zwalken. 2 miljoen postbezorgers in de EU die enkel CO2 produceren met hun scootertjes en ongekataliseerde snor-brommertjes. Bravo.

Vera van Tiggelen

31 januari 2010, 15:12
 

Ik ben het roerend eens met wat BRAM heeft geschreven. Ik ben nu, vrouw van 53 jaar, al 35 jaar werkzaam in de zorg. Met de invoering van de ZZP,s word het ons niet makkelijker gemaakt. ik zie het ook niet zitten om nog 14 jaar door te gaan op deze manier.

Ahmed

29 januari 2010, 22:05
 

ten eerste wil ik Mw Edith Snoey bedanken voor voor haar inzet voor opkomen voor die arbeiders zo te noemen,ik ben jou dankbaar wnt ik ben er ook een van,ik denk dat AOW tot 67 niet zo een probleem is,als maar de oudere die psychisch zwaar hebben die te begelijden tot een lichterbaan door opleidingen te kunnen betalen voor die mensen om lichter werk in hun oudere jaren, en jongere mensen het werk laten doe door het werk aantrekelijk te maken door jongenerenwerkers goede te begeleiden, stage plekken ..,waarom moet zo iemand in zijn psychische toestand tot zijn 67 jaar werken ik noem het een mishandeling, het past niet bij een democratisch land.Ik vind ook dat je moet niet kijken alleen naar leeftijd maar ook gewerkte jaren.bedankt

bob

29 januari 2010, 9:03
 

Ook de controle op de handhaving en uitvoering van de wet is zwaar, ik denk aan parkeercontroleurs, de handhavers die iedere dag weer de straat op gaan, in de meeste steden op de voetjes in weer en wind. en dan die reacties van de mensen die ze iedere dag weer om hun oren krijgen. en iedere 5 jaar weer een studie BOA, zelfs in hun pauze worden ze gestoord van de telefoontjes van klanten die weer een smoes hebben.Ik debe dat we deze categorie mensen ook niet mogen vergeten.

Leo

29 januari 2010, 7:46
 

Het valt me op dat er veel over bijzondere groepen werknemers wordt gesproken. Wat te denken aan mensen die er nu al 40 jaar op hebben zitten, midden 50 zijn en hun fysieke en geestelijke weerbaarheid erop achteruit zien gaan. Nog los van het feit dat er zich binnen die groep "normale" werknemers, mensen bevinden met bv. een chronische ziekte. Die moeten ondanks alles toch gewoon door en kunnen nergens aanspraak op maken. Het gaat dus niet alleen om groepen "bijzondere" mensen, maar om een veel grotere groep die last heeft of krijgt van fysieke en geestelijke belasting.

Mieke Bos

29 januari 2010, 1:04
 

Wat te denken van alleenstaande ouders (veelal vrouwen) die alleen voor hun kin deren zorgen en dat ook nog combineren met een part-time of meer dan full time baan? Dubbele taakbelasting, 16-18 uur per dag in touw?! Als dat geen tijdig pensioen rechtvaardigt .........

willem

28 januari 2010, 23:50
 

Er zijn veel beroepen zwaar continudiensten en verzorging en als men met andermans problemen te maken krijgt. Maar men moet gewoon kunnen regelen dat met kan stoppen wanneer men wil en gezond is. Of minder/anders werken. Daarom denk ik dat men de levensloopregeling beter en anders moet inrichten zodat men daar beter gebruik van kan maken. Een is loonsuppletie kan men rustiger werlk doen minder betaald en aangevuld van je spaargeld. Als men dit goed regeld doet een werkgever ook eerder mee.
En zo zijn er meer dingen te verzinnen met deze regeling.

bram

28 januari 2010, 20:18
 

Werken in de gehandicaptenzorg was heel leuk! Tuurlijk was en is er agressie, onmacht, werkdruk, onderbezetting, reorganisaties, fusies enz enz. Door bezuinigingen in de AWBZ en het structureel verlagen van indicaties krijg je in de nabije toekomst nog minder tijd om de kwaliteit die je wil leveren te kunnen leveren. Ik vind het psychisch zwaar om te constateren dat het de laatste 15 (van de 35 jaar werken in de sector) alleen maar krapper, minder , schraler is geworden. Ik ga het niet volhouden tot 65 jaar.

mirjam

28 januari 2010, 19:16
 

Werken in de gehandicaptenzorg is erg leuk. Jammer genoeg kan je dit niet volhouden tot je 65 jaar, laat staan tot en met je 67 ste jaar moet werken met deze doelgroep. Er zijn weinig doorstroom mogelijkheden in dit werk. Ik zou hiermee de mensen die dit bedacht hebben eens willen uitnodigen om eens een dagje mee te draaien op de groep om te kijken hoe die werk in elkaar steekt. Dit werk is lichamelijk en zeker psychisch zwaar. En dan werk ik nog met kleine kinderen met hoog niveau.